Pour mon frère adoré…

3 mars 2010

Quand on a perdu son frère,

il n’y a plus rien a faire,

que de pleurer et d’y penser.

 

Mais il y a un objet,

pour faire rêver et le voir à nouveau s’amuser.

 

Quand je l’ai trouvé,

il était enveloppé, dans son cœur desséché,

encore plein de joie et de beauté.

 

Et grâce à cet objet,

ma vie a changé et je t’ai retrouvé,

mon frère adoré!

                                                                        Alec

 

 

Notre Ecole en Danger !!!

4 février 2010

L’école d’Ebreuil est menacée d’une suppression de poste pour la rentrée de septembre 2010. Elle passerait donc de 7 classes à 6 alors même qu’il y a déjà 139 élèves d’inscrits pour l’année scolaire 2010-2011 (et que cela n’est sans doute pas fini). Cela sans compter les élèves de 2 ans que l’administration refuse de prendre en compte !

Nous, parents, avons décidé de protester contre cette mesure que nous jugeons injuste.

Si vous voulez suivre notre combat en ligne, je vous invite à aller sur notre blog:

http://zetof.net/need

et surtout de SIGNER LA PÉTITION EN LIGNE (lien disponible sur le blog). Nous vous exposons par le biais de ce blog nos actions au quotidien et espérons que vous acceptiez de vous associer à notre lutte contre cette fermeture de classe.

De plus, si vous nous soutenez, pouvez-vous disséminer l’information autour de vous. Plus nous sensibiliserons de personnes, plus nous récolterons de signatures, meilleures seront nos chances d’être entendus.

Au nom des parents d’élèves et des enseignants, je vous remercie d’avance !

en ‘t is nog steeds winter !

17 janvier 2010

week 2 :

begint op zondag of maandag ? In ieder geval nog steeds met een stevige portie sneeuw. Elke avond gaat Alec vol spanning kijken op internet of we nog steeds in “alerte orange” zitten en er dus geen schoolbus voorzien is. Zolang dit duurt zit meneertje rustig thuis met zijn rug net niet tegen de kachel. De twee jongsten die we zelf naar Ebreuil brengen krijgen van ons ook nog sneeuwvrij op maandag. Ah ja, in de sneeuw spelen gaat veel beter met drie en anders moeten mama&papa blijven entertainen en wij hebben wel wat beters te doen. We konden er trouwens toch niet door met de auto. Zelfs met winterbanden is het gevaarlijk glad en vooral de “congères” of sneeuwbanken zorgen voor hindernissen die niet te nemen zijn met een normaal kaliber auto. Gelukkig hebben we vrienden die voorzien zijn van stoere 4×4 vehicles en die niets liever doen dan testen hoe baanvast die dingen nu wel zijn Een sneeuwtaxi staat dus ter onzer beschikking om, als het nodig is, onze berg af te dalen. Dank je wel D’Avrilmobile !!

Woensdag slaat het weer plots om. 6 graden … zo’n 15 meer dan gisteren en dus proberen de kinderen in allerijl nog een laatste keer te glijden met slee en snowboard. Helaas, het wordt een papje, alleen sneeuwballen maken lukt nu en dus komt er als ultiem wapen tegen de opwarming een reuze sneeuwman voor onze venster. Eens kijken hoe lang die het gaat uithouden !

Warm, dus weer naar school. Oef, donderdag hebben we weer een normale weekdag met een normaal werkritme voor iedereen. Christophe die secretaris is van de APE, het oudercomitee van het schooltje in Ebreuil, doet zijn ronde om loten te ronselen voor de Loto. Ik ben onze persoonlijk badkamer en toilet aan het voorbereiden voor een rondje tegelwerk. Wat in een verfje moest komen wordt vandaag in de laatste laag gezet, het plafond wordt ook afgewerkt. Als deze ruimtes klaar zijn, en ik mik op eind volgende week, dan kunnen we beginnen denken aan de grote oversteek.Het zal nog al een luxe gevoel geven als we ons “voorlopig” huisje na 2 en half jaar kunnen inruilen voor onze verbouwde schuur. En de luxe zit hem dan niet in de afwerking en zo, neen ik denk vooral aan de ruimte die we voor elk van ons ter beschikking zullen hebben. Niet meer alle dagelijkse activiteiten in een woonkamertje van 4 op 5, niet meer met 3 in 1 slaapkamer, niet meer werken aan een bureau geklemd tussen diepvries en wasmachine en vooral, we gaan kunnen uitpakken !! De kinderen hebben geen flauw benul meer van wat er nog allemaal in die dozen zit. Véél boeken, veel speelgoed en spellen, veel brol en rommel die we waarschijnlijk best direct liquideren en wellicht dozen die nog niet zullen opengaan en zo zullen verhuizen naar een zolder voor de “eeuwigheid”.

We werken dus naarstig verder en hop, zo gaat week 2 ook weer aan een snel, te snel tempo, voorbij. Meer van hetzelfde wellicht volgende week, maar ik hou jullie op de hoogte, beloofd !

 

 

Oef, we zijn terug !

10 janvier 2010

januari - week 1

Ok, jullie hebben gelijk, dit was schandalig ! Een volledig kwartaal niet geschreven … en dat was niet door gebrek aan activiteiten, aan inspiratie … gewoon geen ritme, geen energie en echt waar, even geen goesting om ’s avonds achter, voor?,  het scherm te kruipen.

Maar het is begin januari, de maand vol beloftes, aan onszelf en de medemens. Dus, hier zijn we weer. Ik beloof niks maar ik zal mijn best doen. En ik verontschuldig mij al op voorhand bij onze franstalige medelezers. Als ik mijn dierbare wederhelft niet gemotiveerd krijg om ook af en toe zijn zegje te doen, dan zal deze blog hoofdzakelijk nederlandstalig blijven. Het is ooit anders geweest

Bon, week 1 dus :

Naar goede gewoonte, of mag je dat nog niet zeggen van iets dan nog maar voor een tweede keer gebeurd?, zijn we er op oudejaarsavond met de vrienden uit Ebreuil en omstreken stevig ingevlogen. Met 14 volwassenen en 21 kinderen hadden we nood aan een iets grotere faciliteit dan de doorsnee woonkamer en dus hebben we een feestje gebouwd in de Salle Polyvalente. En als we mogen afgaan op het vroege uur dat jong en oud in bed gekropen is, we dachten al dat we de vogeltjes hoorden fluiten en de zon zagen opkomen, dan kunnen we van een geslaagd feestje spreken en wellicht voor herhaling vatbaar. Laat ons dus maar afspreken voor oudjaar 2010 !

Het eerste weekend is hier dan ook niet echt anders verlopen dan bij jullie. Veel bezoekjes met de beste wensen, veel flessen champagne met de beste mensen en te veel hapjes en gesnossel. Een echte warme maaltijd zijn we pas op 3 januari beginnen nuttigen, denk ik.

En toen zijn we er terug ingevlogen ! Kinderen naar school, mama&papa in de werkkleren …  We hebben nog een afspraak met onze schuur die waarachtig meer en meer op een echte woning begint te lijken. Maar brr, het is er nog koud ! Steek die vuren aan, jaja, we hebben ondertussen twee uit de kluiten gewassen houtvuren goed voor 23 kw in totaal. En … isoleer dat dak !!!

Prioriteit nummer 1 dus. Want ondertussen is er ook een koudegolf gearriveerd die zonder genade toeslaat. Het wordt hier koud, bitterkoud. En lap, het begint nog te sneeuwen ook. Joehoe!! roepen de kinderen, want dat wil zeggen dat er geen schoolvervoer is voor Alec en dus ook niet door papa voor de jongsten.

Prioriteit nummer 1 wordt 1 bis. Hout zagen is dringender met, inderdaad 3 houtkachels in totaal die gevoed moeten worden. Je krijgt er wel lekker warm van, verschillende keren zelfs. Hoogrendement energie wordt dat dan genoemd geloof ik.

En zo vliegt week 1 voorbij. Het tempo is er niet gezapiger op geworden. Januari is nog jong en dus vol energie en enthousiasme. We proberen gelijke tred te houden met dat nieuwe jaar. Beloftes voor verandering, afsluiten, vooruitkijken en zonder weemoed terugblikken … het hoort er allemaal bij in deze eerste week.

Gelukkig Nieuwjaar-Bonne Année-Happy Newyear

1 janvier 2010

Eerste dag op ‘t college !

2 septembre 2009

En dan wil je vooral niet dat er te onnozel wordt gedaan, of flauw, of sentimenteel, of emotioneel … en dus neen, ook geen foto’s ! Ha, maar dat is natuurlijk zonder papa’s gsm gerekend. Dus toch een stiekeme foto van onze “grootste” die vandaag weer een stapje verder gezet heeft op zijn weg naar onafhankelijkheid. ‘T mag nog even duren hoor !

Afsluiten.

1 septembre 2009

Hadden we nog in België gewoond dan hadden we deze wandeling tijdens een vakantie in de Auvergne moeten doen én op een andere dag dan 1 september. Nu is het een favoriet plekje en een ideale manier om een mooie zomer af te sluiten. Zomer 2004 maakten we voor de eerste keer kennis met dit landschap. Toen gingen we nog met de “navet” naar omhoog, Cédric in de wandelrugzak. Toen we bovenstonden en vol ver-bewondering keken naar de ons omringende getuigen van die eens kolkende natuurelementen, konden we niet vermoeden dat we dit een aantal jaar later “onze” streek zouden mogen noemen.

Vandaag hebben we dit ijkpunt van onze regio weer eens langs een andere kant kunnen bekijken. Een heel ander perspectief krijg je dan. Ook een andere begroeiing en ondergrond. Bij vertrek was het rond de 27° en zwoel; terug aan de auto 4 uur later was het nog 15° en storm. In die 4 uur zijn we letterlijk erop en erover gegaan. Chapeau voor de kinderen die zonder zeuren als echte berggeiten door het landschap zwierven. Het heeft deugd gedaan om op deze manier, samen, weeral 2 mooie zomermaanden te kunnen bezegelen.

Vanavond zetten we de wekker, want morgen, dat wordt weer een heel ander verhaal !

Opruimen

31 août 2009

De caravan was weer een leuk vakantiehuisje voor onze bezoekers. Vandaag was het een perfecte zomerdag om alles op te ruimen en klaar te maken voor de volgende sluimerperiode.

Quelques heures plus tard …

30 août 2009

En dan is er de overschot … nog liters punch, schalen vol aperitiefhapjes, schotels van het buffet … Ze kent geen medelijden en laat ons niet gaan voor we alles weggewerkt hebben. Maar zie haar stralen… 40 worden doet een mens goed …en ik kan het weten

Fête !!

29 août 2009

40 worden kan hier niet ongemerkt voorbijgaan. Dus deze keer was het Valeries beurt om in het middelpunt te staan van een avond vol verrassingen, feestgedruis en lekker eten. Alles vertellen zou misschien niet geschikt zijn voor publicatie. Wie aandachtig toekijkt kan vermoeden wat de mannen als cadeautje voor onze vriendin in petto hadden.

Zij heeft het overleefd, wij ook ! Maar je wordt er wel moe van